KY ËSHTË ATDHEU IM I PLAGOSUR

KY ËSHTË ATDHEU IM I PLAGOSUR

206
0
SHPËRNDAJE

Dhimbjet po i shtohen këtij populli

Të zgjedhurit e popullit pa identitet

Pa ide qe të largojnë plagën e popullit

Në rrugë duar të shtrira kërkojnë lëmosh
Ju të veshur me kollare e me vetura të zeza

Natën si për dreq ne klube ju duke bërë qefë

Ne populli me stomakun e uritur e lotë në sy

Duke puth diellin e duke ëndërruar bukën

Shpirti na digjet nga sëmundja e Albanit

Nga dhimbjet e mëdha të Teutës se vogël

Nga varfëria e Luftëtarit qe luftoj për Liri

Ky është atdheu im i varrosur nga ju qeveri

 

Si nuk keni frikë nga qielli i kaltër i kohës

Një ditë bardhësia të ju robëroi ardhmërin tuaj

Ditët do ju kthehen mbi kokë si korbat e zi

Ndëshkimi nga populli për ju do jetë një çeli

 

Ju jeni rrahëgjoksa e fjalë shumë e pa-punëtorë

Punët në dobi të popullit i keni harruar adresën

Jeni duke jetuar larg nesh e me mendje në qiell

Toka do ju dënoi e këmbët do ju lidhë me zingjirë

Ky është atdhe im ku mungon buka

Në tryeza ka me shumë dhimbje e lot

Në kasolle të vjetra e zemra pa shpresë

Mjerimi në atdheun tonë ka futë rrënj

Në këtë tokë të ujitur me lëngun e dhimbjeve

Gjaku është kthyer në përfitime të disave

Korbat duartrokitën e shqiponja burgoset

Ky është atdhe im ç’përqafuar me antivlera

Nëna e braktisë fëmijën e saj të porsalindur

Babai kur pasurohet pak tradhton gruan e ti

Punëdhënsi skllavëron të diturin për pa lekë

Ky është atdheu im qe ju qeveri e kthyet ne ferr
A nuk shikoni dhimbje e ndoshta ju pengon drita

Ju keni humbur mëshirën për të gjithë njerëzit

Po jetoni në tokën tonë të përbashkët shqiptare

E me shpirtin tuaj keni lidhur aleancë me djajt
Buka dhe kripa ka me ju qitë kokën tuaj për dhe

Asgjë nuk është e përjetshme në këtë Univers

Çdo gjë një ditë do marr fundin e vet në tokë

Ky është atdhe im i plagosur nga dora e juaj